Zapušen nosić često brine roditelje i deci pravi različite tegobe. Uzrok je mnogih neprospavanih noći i prolivenih suza, posebno kada se započne akcija čišćenja nosa.
Disanje na nos predstavlja fiziološki proces sa kojim se dete rađa. Spontano disanje na usta se razvija tek u trećem mesecu postnatalnog života. Disanje na nos je prirodno i refleksno, za razliku od disanja na usta.

U nosu se vazduh čisti, vlaži, hladan greje, a topao hladi. Ta uloga je neopisivo važna u čuvanju donjih disajnih puteva, odnosno pluća. Sluznica nosa je prekrivena trepljama i stvara sluz koja neprestano klizi. Udahnute štetne čestice se hvataju na sluz i odstranjuju iz respiratornog sistema izduvavanjem iz nosa ili se slivaju u ždrelo i gutaju. U sluznici nosa postoje imunološki aktivne supstance koje su sposobne da unište razne mikroorganizme koji udisanjem ulaze u organizam.

Zadržavanje stranih čestica na sluznici nosa (bakterija, virusa, alergena, čestica prašine), stvaranje veće količine sekreta, hlađenje ili isušivanje nosne sluznice može da dovede do otežanog disanja. Slivanje sekreta dovodi do kašlja, a veća količina gustog sekreta može dovesti i do upale uva. Na oštećenoj sluznici od isušivanja se mogu stvoriti kruste. Zapušen nosić može da dovede do problema sa ishranom. Stalno i dugotrajno zapušen nos može uticati i na razvoj govora.

Koliko god da je neprijatno i ponekad teško potrebno je voditi računa o higijeni nosića. Bebama se nosić čisti fiziološkim rastvorom ili preparatima prečišćene morske vode uz pomoć aspiratora, a malu decu treba učiti da izduvavaju sekret iz nosa.

Više o čišćenju nosa pročitajte u tekstu https://www.halobeba.rs/aktuelnosti/ispiranje-ociju-i-nosa/